Tydzień wcześniej w świecie AI mówiło się głównie o ludziach z Anthropic i Open A I, którzy publicznie ostrzegali przed ryzykiem, jakie niesie ich własna technologia. W minionym tygodniu odpowiedzieli na to szefowie laboratoriów. Dario Amodei opublikował esej „We Must Pace the Frontier”, a pod nim ustawiła się kolejka: Elon Musk, Sam Altman, Demis Hassabis i Satya Nadella powiedzieli mniej więcej to samo — ma rację. Nie zgodzili się dwie strony: Mark Zuckerberg i prezydent Stanów Zjednoczonych, który nazwał całą sprawę mistyfikacją. Poza tym: Claude scala tryby i przebudowuje projekty, Apple wypuszcza nowe Siri, Alibaba nowy model, a w Open Router pojawił się tajemniczy Union Alpha, który okazał się nie modelem, tylko systemem kilku modeli.
Trzyczęściowy plan Amodei
Esej jest długi, ale sprowadza się do trzech pomysłów na to, jak nadawać tempo rozwojowi na granicy możliwości.
Amodei zaczyna od przyznania, jak firma jest postrzegana. Anthropic próbuje informować opinię publiczną o ryzykach, nawet jeśli zbiera za to zarzuty o nakręcanie hype’u, sianie paniki albo próbę przechwycenia regulatora. Twierdzi, że firma stawia ostrożność przed szybkością, a rozwagę przed zyskiem.
Osadzeni ewaluatorzy. To pierwszy punkt i jedyny, co do którego Anthropic deklaruje, że zrobi go niezależnie od tego, co zrobią inni. Chodzi o ludzi z zewnątrz — nie pracowników firmy — którzy mają stały dostęp do uprawnień i narzędzi porównywalny z dostępem wewnętrznych pracowników robiących analogiczne oceny ryzyka. Czyli osoby z biurkami w biurze Anthropic, kartami dostępu i firmowymi laptopami, które w praktyce funkcjonują jak pracownicy, tylko pracują dla kogoś innego.
Regulacja. Druga część planu to przepisy obejmujące wszystkie amerykańskie firmy z pierwszej linii, także te, które nie chcą współpracować dobrowolnie. Amodei stawia przy tym wyraźny warunek: regulacje nie mogą oddać przewagi Chinom. Jeśli spowolnimy bardziej niż o pewną wartość, projekty powiązane z chińską partią komunistyczną wyjdą na prowadzenie, a to już jest ryzyko bezpieczeństwa narodowego.
Jak te przepisy miałyby wyglądać:
- Nie sprzedawać Chinom mocnych układów do AI ani sprzętu do produkcji półprzewodników, oraz zwalczać przemyt.
- Ukrócić nieautoryzowaną destylację przez firmy z krajów autorytarnych. Destylacja to w uproszczeniu wzięcie większego modelu nauczyciela, zebranie jego wejść, łańcucha rozumowania i wyjść, i wytrenowanie na tym nowego modelu, który odpowiada podobnie.
- Wzmocnić bezpieczeństwo w samych firmach AI i nie dopuścić do kradzieży wag modeli.
Globalne tempowanie. Tu Amodei przyznaje, że potrzebna będzie współpraca z Chinami, i od razu dodaje, że będzie trudna i nie ma co być naiwnym. Podaje przykłady rzeczy, co do których świat powinien się dogadać: nietworzenie broni biologicznej, wzajemne testowanie modeli przed wypuszczeniem i jakiegoś rodzaju ograniczenie tempa rekurencyjnego samodoskonalenia, czyli tempa, w jakim modele uczą kolejne pokolenia modeli.
Kolejka poparć
Esej wyszedł w weekend i niemal natychmiast poparli go szefowie wszystkich dużych laboratoriów.
Elon Musk podał go dalej z komentarzem, że Dario ma rację.
Sam Altman, który akurat z Amodeim zgadza się rzadko:
Zgadzam się z Dario, że musimy tempować rozwój na granicy możliwości. To był główny temat naszych rozmów w Open A I w ostatnich tygodniach. Zobowiązanie się do niezależnych ewaluatorów z dostępem na prawach pracownika to świetny pomysł i zrobimy to samo.
Demis Hassabis z DeepMind napisał, że esej wskazuje właściwą drogę, szczegóły wymagają dopracowania, ale kierunek jest słuszny. Satya Nadella z Microsoftu dorzucił, że jeśli budowana przez nas AI nie pomaga ludzkości i nie jest pod ludzką kontrolą, to nie warto jej rozwijać, i że Microsoft też przyjmuje pomysł osadzonych ewaluatorów.
Zuckerberg: przestańcie prosić o regulacje, po prostu róbcie dobrze
Najciekawsza odpowiedź przyszła od Marka Zuckerberga, bo jako jedyny z szefów laboratoriów się nie zgodził. Jego teza: każde laboratorium ma odpowiedzialność i bodziec, żeby poruszać się w tempie pozwalającym bezpiecznie wytrenować model, i ma narzędzia, żeby tego dopilnować. Nikt nie będzie chciał używać agentów, które są z nim niezgodne i nie robią tego, o co się je prosi. Więc laboratoria mają naturalny, silny bodziec, żeby pracować nad zgodnością modeli z intencjami użytkownika. Każde, które tego zaniedba, zostanie w tyle.
Potem pada najmocniejszy fragment. Meta opóźniła wysyłkę Muse o kilka miesięcy, żeby popracować nad bezpieczeństwem. I — jak pisze Zuckerberg — nie wzywała przy tym wszystkich innych, żeby zrobili to samo, zanim ona to zrobi. Po prostu to zrobiła, w ramach normalnej pracy, bo tak było właściwie wobec ludzi i wobec firmy.
Dodaje jeszcze, że angażowanie niezależnych ewaluatorów i doradców to już dziś standard w branży, że Meta Super Intelligence Labs robi to w kilku obszarach, bo dzięki temu praca wychodzi lepsza, i że inne laboratoria mogą po prostu zrobić tak samo.
Przy drugim czytaniu widać, że to nie jest właściwie spór merytoryczny. Zuckerberg nie mówi „nie róbmy tego”. Mówi: zgadzamy się, już to robimy, więc po co pisać o tym eseje i zbierać podpisy, zamiast po prostu nie wypuszczać modeli, dopóki nie uznacie ich za bezpieczne.
Prezydent: to wszystko jest mistyfikacją
Potem głos zabrał prezydent Stanów Zjednoczonych. Jego zdaniem jedyne zabezpieczenie, jakiego potrzebuje AI, to silny i inteligentny prezydent, a takiego Stany mają aż nadto. Administracja — twierdzi — powstrzymuje ludzi od AI przed robieniem złych rzeczy, w tym Dario z Anthropic, który „udaje teraz małego aniołka”. Rząd ma już potężne narzędzia karne i regulacyjne wobec tych firm. Trwa spisek przeciwko AI i centrom danych, a jedynym, kto się z tego cieszy, są Chiny.
W trakcie All-In Summit, gdy na scenie siedział Jensen Huang, prezydent zadzwonił i Huang odebrał telefon na żywo. Najważniejsze fragmenty:
To niemal jak spisek, a najszczęśliwszą grupą są Chiny. Centra danych są świetne, bogacą ludzi i bogacą stany. To ropa naftowa najbliższych dwudziestu, dwudziestu pięciu lat. To coś większego niż internet.
Roboty nie przejmą władzy. AI nie przejmie władzy nad resztą świata. Cała ta sprawa to mistyfikacja.
Musimy działać rozważnie, ale to nie znaczy, że zatrzymamy całą branżę, bo przez najbliższe dziesięć lat pracujemy nad tym, jak ją zniszczyć. Mam takie powiedzenie: kto wygra AI, ten wygrywa. Są społeczności, które umierały, a teraz mają centra danych i są bogate.
Zdanie autora
Materiał wideo nie rozwija tego wątku dalej — autor omówił swoje stanowisko szerzej tydzień wcześniej. W skrócie: zgadza się, że firmy powinny wydawać więcej czasu i pieniędzy na zgodność modeli z intencjami, kosztem zysku. Sam nie obawia się scenariuszy zagłady tak bardzo jak wielu komentatorów, ale uważa, że nikt nie powinien ich też lekceważyć. Na dopilnowanie, żeby przyszłe modele były zgodne z celami ludzkości, powinny iść poważne środki.
Claude: scalone tryby i przebudowane projekty
Anthropic ogłosiło, że Claude Cowork i czat to teraz jedno — nie trzeba się już przełączać między nimi. Z zastrzeżeniem, które jest w tym tygodniu motywem przewodnim: funkcja rozjeżdża się najpierw do planów Pro i Max, w aplikacji webowej, desktopowej i mobilnej, przez najbliższe tygodnie. Autor, który płaci dwieście dolarów miesięcznie za plan Max, wciąż jej nie ma.
Drugi wpis to „Projects redesigned: from folder to conversation”. Projekty przestają być folderem, a stają się rozmową. Dostępne w wersji beta — dla wybranych subskrybentów Pro i Max, którzy używają sesji Claude w Claude Code i nie mają żadnych istniejących projektów na webie ani desktopie. Kto ma, ten czeka i może zapisać się na listę.
Jak to działa: zakładając projekt, wybierasz cel oraz repozytorium albo kontekst. Claude od razu zaczyna proponować pracę, którą może przejąć. Konfigurujesz środowisko chmurowe projektu, konektory, wtyczki, instrukcje i model. Postępy śledzisz w głównym czacie projektu albo wchodzisz w pojedynczy wątek i sterujesz szczegółami.
Brief dajesz Claude’owi tak, jak dałbyś go szefowi sztabu, a on rozdziela pracę na nowe albo istniejące wątki. Pod spodem każdy wątek to chmurowa sesja Claude Code pracująca na własnej gałęzi i własnej kopii repozytorium. Koordynator pilnuje porządku, a jeśli dwa wątki ruszą ten sam kod, konflikt rozwiązuje się jak zwykły merge przy pull requeście. Kontekst narasta z czasem. To wygląda na wyraźnie lepszy model pracy niż dotychczasowe projekty.
Rant o ogłoszeniach bez produktu
Warto zatrzymać się przy powracającym motywie, bo dotyczy w tym tygodniu niemal każdej opisywanej premiery. Tytuł wpisu brzmi „Cowork i czat są teraz jednym”, a w treści okazuje się, że będą — po zakończeniu wdrożenia. Apple ogłasza „dostępne od dziś”, a w aplikacji jest lista oczekujących. Google ogłasza nagrywanie dyktafonem w notatniku — „od przyszłego tygodnia”.
Pytanie autora jest proste: dlaczego nie napisać tego wpisu w dniu, w którym funkcja faktycznie jest dla wszystkich? Apple zrobiło już wcześniej całą konferencję o tym, co nowe Siri będzie umiało, i powiedziało „wkrótce”. Po co druga zapowiedź, która znowu znaczy „wkrótce”?
Gemini Notebook, Siri i reszta tygodnia
Gemini Notebook, dawniej Notebook L M, dostał rozmowę głosową z notatkami. Zamiast podcastu, w który można się wtrącić, prowadzisz po prostu rozmowę audio ze swoimi materiałami. Pytasz o teorię, że ciało w ruchu pozostaje w ruchu, a notatnik odpowiada, że to pierwsza zasada dynamiki Newtona, zwana zasadą bezwładności. Od przyszłego tygodnia w aplikacji mobilnej ma działać rejestrator, którym nagrasz wykład albo własne przemyślenia w drodze. Dla studentów to bardzo dobre narzędzie: telefon na stole, nagrany wykład, a potem rozmowa z tym wykładem. Dochodzą też interaktywne przeglądy do nauki, spinające streszczenia z infografikami, quizami i fiszkami.
Siri. Apple ogłosiło „znacznie zdolniejszą i bardziej osobistą” wersję Siri opartą na Apple Intelligence. Ma widzieć, co jest na ekranie, mieć kontekst między aplikacjami i wykonywać zadania w twoim imieniu — w odróżnieniu od poprzedniej Siri. Napisano „dostępne od dziś”, a na dole artykułu, że funkcja wchodzi w wersji beta po angielsku w i O S dwadzieścia siedem. Autor ma i O S dwadzieścia siedem kropka dwa w wersji beta i widzi w telefonie listę oczekujących. Zapowiadane możliwości: pisanie maili, pytania o to, co zasugerował ktoś z rodziny, streszczenia artykułów na stronach, inteligencja wizualna czytająca ekran jako kontekst.
Qwen trzy osiem Omni Flash. Nowy model Alibaby. W benchmarkach porównywany nie z czołówką, tylko z Gemini trzy osiem Flash i Muse Spark jeden dwa. Zaprojektowany pod pracę z mediami: montaż wideo, teledyski, produkcja filmowa i komentarz, streszczanie materiałów audiowizualnych, rozmowy w czasie rzeczywistym. Okno kontekstu: milion tokenów. W chwili nagrania nie było go jeszcze w Open Router, więc nie przeszedł testów autora.
Union Alpha, czyli nie model, tylko system
Ciekawszy był nowy tajny model w Open Router, Open Code i Cloudflare, występujący jako Union Alpha — przez tydzień dostępny za darmo. Kilka minut przed nagraniem jego twórcy ujawnili się na X: to Paro dwadzieścia sześć dziewięć, od firmy Unbiased.
Kluczowa rzecz: Paro to nie jeden zestaw wag. To system. Kilka modeli, otwartych i z pierwszej linii, pracuje nad tym samym zadaniem, a nadzorujący je harness sprawdza wynik i wzywa mocniejszy model, kiedy zadanie tego wymaga. Czyli router na modelach, a nie własny model. Żadnego nowego treningu tu nie było. Podają wynik siedemdziesiąt cztery punkty, co plasuje ich na szczycie ich własnego zestawienia.
W teście autora Union Alpha wygenerował wynik w cztery minuty i czterdzieści cztery sekundy, zużywając dziewięć tysięcy pięćset osiemdziesiąt osiem tokenów. To mniej niż jedna trzecia tokenów, których na bardzo podobny obrazek potrzebował G P T sześć Astra, i ponad dwa razy krócej — Astra pracowała ponad dziesięć minut. Wyniki wyglądają tak podobnie, że autor podejrzewa, iż Union Alpha przekierował zadanie właśnie do Astry. Nie umie tylko wyjaśnić, jak w takim razie mógł być tak dużo szybszy i oszczędniejszy.
Krótko: subskrypcja Mety, telefony agenta, modele dialogowe
Meta One. Nowa subskrypcja Mety dająca więcej funkcji ekspresji i więcej AI: Instagram plus, Facebook plus, WhatsApp plus i większe limity generowania obrazów, wideo i pracy z ich narzędziami AI. Meta AI zostaje darmowa do codziennego użytku, a plany Core i Premium są dla tych, którzy chcą więcej swobody twórczej. Ceny od dwóch dolarów dziewięćdziesięciu dziewięciu centów miesięcznie za WhatsApp plus do czterech dolarów dziewięćdziesięciu dziewięciu centów za plan Max.
Muse dzwoni. Agent Mety dostał możliwość wykonywania połączeń wychodzących do amerykańskich firm. Wdrożenie stopniowe, z pierwszeństwem dla tych, którzy poprosili swojego Muse o powiadomienie. Umawianie wizyt przez telefon albo wiszenie na linii za ciebie byłoby bardzo praktyczne — nie wiadomo jeszcze, jak taki głos brzmi po drugiej stronie.
Gemini trzy osiem Live i wersja Extended Thinking. To modele do dialogu na żywo, według benchmarków Google bijące G P T Live jeden Astra praktycznie w każdym pokazanym teście. Wersja z rozszerzonym rozumowaniem daje więcej inteligencji w złożonych przepływach. To przede wszystkim rzecz dla programistów budujących agentów obsługi klienta.
Google C C to agent dla rodzin. Każdego ranka rozsyła wszystkim wspólny brief „twój dzień”, więc logistyka rodzinna nie siedzi w skrzynce jednej osoby, tylko każdy widzi, gdzie ma być i co ma zrobić. Przejmuje zarządzanie wydarzeniami i zadaniami, potrafi pomóc wypełnić zgody szkolne albo zapisy na zajęcia. Są też uprawnienia dla poszczególnych osób w rodzinie. Autor chciał to przetestować i trafił na stronę „nowe C C dojdzie do ciebie wkrótce”.
Pamięć w Grok Build. Jeśli kodujesz w Grok Build, masz teraz wbudowaną pamięć: w tle zapisują się notatki z pracy, a po powrocie do projektu są wczytywane z powrotem.
ElevenLabs. Pod koniec zeszłego tygodnia wyszła wersja dwa i pół modelu muzycznego. A dla programistów: generowanie głosu, muzyki, obrazu i wideo trafiło w całości do ich serwera M C P. Dajesz swojemu agentowi — Claude, Chat G P T, Cursor, Grok, Hermes, OpenClaw, czego tam używasz — dostęp do tego M C P i agent generuje to wszystko za ciebie.
Reklamy w Chat G P T. Open A I zmienia sposób działania reklam. Dotąd reklama pojawiała się jako pasek pod odpowiedzią. Teraz po kliknięciu otwiera się osobny czat z firmą, która ją wykupiła. Można więc kliknąć reklamę i od razu wejść w rozmowę z reklamodawcą.
Dziesięć tysięcy robotów rocznie. Firma UBTECH buduje fabrykę o zdolności dziesięciu tysięcy humanoidów rocznie, czyli jeden robot co dziesięć minut. Najciekawsze jest to, że humanoidy pomagają budować kolejne humanoidy: wykonują paletyzację i depaletyzację oraz podawanie materiału, a współpracujące ramiona robotyczne przy stanowiskach obracanych o trzysta sześćdziesiąt stopni dokręcają śruby podczas montażu. Fabryka produkuje roboty, a roboty pomagają obsługiwać fabrykę.
Koniec artykułu.